Afgelopen weekend streek Buiten Westen voor de tweede keer neer aan de Ouderkerkerplas. Waar het vorig jaar leek alsof het nieuwe terrein nog een beetje moest worden afgetast, was het dit jaar een waar walhalla. Lees hier het verslag.


“Tijdens het zandkasteeltjes bouwen kon je hier bijvoorbeeld genieten van Gui Boratto.”

Op het terrein van Buiten Westen word je gelijk meegevoerd door de mooie, natuurlijke omgeving van de Ouderkerkerplas. Van bosrijke stages tot een heus strand, een waterkant en een open veld. Het glooiende terrein biedt een mooie dynamiek voor de zes stages en de daarbij horende thema’s. Als je richting de ingang loopt, zie je al van ver de karakteristieke kenmerken van Buiten Westen: de ballonnenboom en het reuzenrad. Het geeft me kriebeltjes in mijn buik. Een warm gevoel van binnen en een speels kinderlijke aantrekkingskracht ontwaakt. Het is net alsof je een speelparadijs voor volwassenen gaat betreden.

G O O D V I B E S op Buiten Westen

Het reis in dit festivalparadijs kan beginnen! Na een kleine plaspauze en munten te hebben gescoord nemen we een foto van de plattegrond en het blokkenschema. Tja, een voorbereid mens telt voor twee.

De stage waar ik gelijk naartoe liep was Cartel. Een knusse, goed gevulde tent waar flink werd gedanst. Ik warmde er op met Elias Mazian. Aangezien ik altijd van stage naar stage hop, kwam ik hier geregeld terug bij de verschillende dj’s. Van disco tot techno, daar hou ik van. Beesmunt Soundsystem wilde ik ook écht niet missen!

Toen het zonnetje zorgde voor extra sfeerverlichting, werd het tijd om de tent te verruilen voor een stage in de open lucht. Eén van de terugkerende stages van Buiten Westen, is Pleinvrees. De stage die staat voor dansen met je voeten in het zand. Tijdens het zandkasteeltjes bouwen kon je hier bijvoorbeeld genieten van Gui Boratto. Ook hier keerde ik regelmatig terug. Vrienden die daar ineens weer links vooraan staan. Je kent het wel.

Kusjes bij Pleinvrees

Bij Club Knijn, een Desperados-stage, werd je muzikaal alle kanten op geslingerd. De muziek varieerde van deephouse tot top 40. Met Mikey Nice en Disco Dolly Soundsystem was stilstaan vrijwel onmogelijk. Naast dansen op hitjes, kon je in dit mooie stukje dichtbegroeide bos ook discobowlen!

Aan de waterkant stonden diverse kledingtentjes en een tipi waar je je snoetje kon laten beglitteren. Iets verderop kon je je yoga-skills showen. Ook bevond zich hier de legendarische meetingpoint van mij en mijn vriendinnen: de beglitterde unicorn naast de tipi! Vanuit het reuzenrad, want ja daar ben ik als blij ei een paar keer in geweest, kon je het hele terrein bekijken. Dus ook de stages die wat verder op het terrein lagen…

Sparkles op de unicorn

Next Monday’s Hangover, achter een schutting, leek net een geheim tuinfeestje. Aangezien ik hem vaak op andere momenten gemist had, kwam ik hier speciaal voor Patrice Bäumel. En we gingen nog even door bij Roman Flügel.  De stage van Les Enfant Terribles bezette een beschut stukje bos, waar onder andere Aurora Halal, Deniro & JP Enfant en Fjaak ons voorzagen van een wat stevigere, donkere beat. Een intieme setting. En NGHTDVSN mocht dan wel helemaal achter op het terrein zijn, maar deze stage bracht helden ten gehore als Reza Athar en Tsepo. Aangezien mijn vrienden en ik een zwak hebben voor Stephan Bodzin konden we niet anders dan hier af te sluiten.

Afteren?

En het einde is daar.  Het is inmiddels pikdonker buiten. Een stroom festivalgangers begeeft zich richting de uitgang, sommigen nog met poncho aan terwijl het allang weer droog is. Er worden druk plannen gesmeed op welke afterparty de vibe voort zal worden gezet. Het maakt dat ik mijn pendelbus-rit terug niet onaangenaam vind.

Glitters, vrolijke kleuren, de dynamische omgeving en een line-up waar je u tegen zegt. Buiten Westen is een waar festivalparadijs! Volgend jaar kom ik zeker weer spelen!